Zeledoi izandako Iñaki Landak jaurtiko du aurtengo txupinazo urdina Gasteizen

 

Gasteizko-jaiak

Badatoz Gasteizko jaiak, egun gutxiren buruan gure kale eta kantoiak jendez lepo egongo dira, giro ezin hobean dantzan eta parrandan, gustu eta adin guztietarako jai eskeintza izango da aurtengoa ere. Badatoz jaiak, eta azken hamarkada luzeetan legez, aurten ere badira gurekin egun hauek gozatu ezingo dituztenak, milaka kilometrotara espetxeko ziegatik txupinazoa ospatuko dutenak, deserritik topa egingo dutenak zeledonen jeitsieran.

Herrirak falta diren guzti horien eskubideak aldarrikatuko ditu aurtengo jaietan ere. Gasteizko 39 presoen egoera salatuko du, dispertsioa, Gotzone eta Abetxuko gaixo larrien egoera, 197/2006 dotrina ezarria duten 6 gasteiztarrena, etxetik urrun dauden iheslariena edota deportazioarena.

Porque las fiestas son días de disfrute sin duda, pero también días de denuncia, de mostrar solidaridad con los y las que viven todas estas ausencias, de compromiso activo… Este año, nos faltan 48 represaliados en Gasteiz, 39 presos y presas, un vecino deportado y 8 exiliados. Todos ellos y ellas con los derechos más básicos vulnerados, dispersados, alejados y aislados. Desde Herrira, invitamos a toda la ciudadanía, a participar en los actos convocados para la reivindicación de los derechos de todas ellas, y agradecemos la labor de mas de 400 personas que estan haciendo posible el programa festivo del movimiento Herrira.

Herriratik, Gasteizko jai hauetan, preso eta iheslarien eskubideen aldeko aldarrikapenean bat egiteko deia luzatu nahi dugu, honetarako aukera desberdinak izanik: Abuztuaren 2an, ostirala: 20tan Andra Mari Zuriaren plazan, txupinazo urdina ospatuko dugu brindisarekin batera, Iñaki Landa eta iheslarien senideen eskutik. Honen ostean, Txozna batzordeak deitutako kalejiran parte hartuko dugu, txosnaguneari irekiera emanez.

Abuztuaren 4an, 17:00tan Gaztetxetik kalejira abiatuko dugu Andra Mari Zuriaren Gasteizko Herrira mugimendua enparantzara, dispertsioa salatuz.

Gasteiz-egitaraua

MURRIZKETAK DIRA!

Posted: 2013/07/31 in PNV

Behiak argaltzeko agindua

 

 

Garaiak aldatu dira, aldatu direnez. Eremu publikoaren argaltze, estutze eta desegite etengabean dihardute hango eta hemengo gobernuek. Zerbitzuetan eraginik ez izatea da asmoa, baina, jakina, igarri igartzen da. Botiken berrordainketa indarrean dago —baita diru ahalmen urria duten erretiratuentzat ere—, etorkinei osasun arta ukatzen ari zaie, eta bekak lortzea gero eta zailago zaie ikasleei. Hezkuntzan ikasle ratioak handitzen ari dira, irakasleen eta gainerako langileen murrizketa etengabea da, eta duela ez asko hainbeste goratzen zen Osakidetza ere urruti dago garai bateko distiratik.

Esan liteke zuzenbideko estatu soziala amildegiaren ertzean dagoela, bere oinarria, ezinbestez, eremu publiko sendo bat delako. Eta hemen indarrean dauden politikak justu kontrako norabidean doaz aspalditik.

Jaurlaritzak %21eko murrizketa egin nahi du bere ohiko gastuan —235 milioi euro—, eta, horretarako, %26 txikituko dute gobernuko eta bere menpeko erakundeetako egitura. 50 entitate desegingo ditu, eta erakunde handietan aginte postuetan egingo dituzte mozketak, Osakidetzan, hezkuntzan, EITBn eta beste hainbatetan. Kontuan eduki behar da erakunde horietan murrizketa handiak egin dituela Jaurlaritzak orain arte, eta, bereziki, behin-behinean ari ziren milaka langilek jasan dute guraize kolpea. Eta horrek, nola ez, eragin handia izan du, eta du, zerbitzuaren kalitatean.

Oraingo honetan ere behin-behineko langileekin zer gertatuko den ez du zehaztu Jaurlaritzak, baina okerrenaren zain egoteko arrazoirik ez zaie falta. Langile finkoei murrizketak ez diela eragingo esan du bakarrik Urkullu lehendakariak. Baina, zer gertatuko da, esate baterako, likidatu edo ezabatu behar dituzten entitate publikoetako beharginekin? Esate baterako, Bilbao Ria 2000k 26 langile ditu. Eta beste zalantza bat da nork hartuko duen bere gain desegingo dituzten erakunde horiek pilatutako zorra. Bilbao Ria 2000k, adibidez, ia 200 milioi euroko zorra dauka, urteetan norbaitek Bilboko hirigintza itxuraldatzearen harira egin duen kudeaketa ekonomiko eskas baten adibide.

Esanguratsua da Jaizkibiaren kasua ere. Pasaiako badiaren eraberritzea eta kanpoko portua eraikitzea ziren bere helburu nagusiak. Ez bat ez beste egin gabe desegingo dute erakundea. Zenbat diru bota den alferrik iraganean estrategikotzat eta gaur egun faraonikotzat jotzen duten kanpoko portua aitzakiatzat hartuta.

Hezkuntzan ere ez dira falta kezkatzeko motiboak. Eta Haurreskolak partzuergoaren kasua nabarmentzekoa da. Izan ere, desegiteko bidean jarri du gobernuak, Espainiako Gobernuaren tokiko entitateen legea aitzakiatzat hartuta.

PNV

50 entitate desegingo dituzte orain. Galdera da zer dela-eta sortu duten hamarkada hauetan horrenbeste egitura. Zertarako sortu ziren, beharrezkoak ez baziren, eta zergatik iraun dute horrenbeste?

Eta gauza bera esan liteke goi karguei buruz. Zergatik behar izan da orain arte hainbeste goi arduradun, eta zer dela-eta behar izan duten hainbeste denbora gutxitzen hasteko. PSE-EEri egoeraren arduraren zati bat leporatu dio Urkulluk, eta izango du ardura zati bat, Lopezen gobernuaren aldian ez ezik beste aro luze batzuetan ere egon delako Jaurlaritzan Lopezen alderdia. Baina norbaitek bereziki marraztu baldin badu Jaurlaritzaren egitura 30 urte hauetan EAJ izan da. Eta hark indarrean jarritako politika zehatz baten amiltzea igar daiteke plan honen atzean.

ANIMO ETA EGURRA!

Posted: 2013/07/31 in Gazte borroka

Aritz Azkona. Gorenak absolbitutako gazteetako bat

 

«Lubakiaren beste aldera pasatu eta borrokarekin segitzea dagokigu orain»

 

Ezkutuan egon da azken egunetan Azkona. Orain, berriz ireki zaizkio ateak bizitzarekin jarraitzeko, «Luis eta Xaporen ondoan egoteko, herri harresia eraiki eta epaiketa guztiak gelditzeko».

2008ko urrian atxilotu eta espetxeratu zuten Aritz Azkona (Iruñea, 1986), Segiren aurkako sarekada batean. Joan den astean jakin zuen absolbitu egin zuela Espainiako Auzitegi Gorenak, ezkutuan zegoela.

Amaiurren gogora ekarri zenuten atxilotu zintuztetenetik pasatutako bidea. Nola eragin du guztiak zuen bizitzetan?

Atxiloketak egin zituztenetik epai irmoa eman arte, ia bost urte pasatu dira. Gure kasuan, hiru urte baino gehiago pasatu genituen espetxean. Epaiketa egin eta hilabetera, kalera atera ginen Maider [Caminos], Luis [Goñi], Alberto [Lopez] eta ni. Xabier [Sagardoi] eta Mikel [Jimenez] espetxean eduki zituzten, beste kausa batengatik. Azken urte hauek nahiko latzak izan dira, espetxean egon garelako. Badakigu espetxean nolako bizi-baldintzak dituzten gatibu dauden euskal preso politikoek: sakabanatuta egon gara; hilabeteak eman ditugu familiarekin bisean bisekorik izan gabe, miaketak egiten zituztelako; espetxe aldaketa asko izan ditugu.

Handik atera, eta Auzitegi Nazionaleko zigorra jaso genuen. Beti esaten dugu halako gauzek ahalik eta gutxien baldintzatu behar gaituztela bizitzan eta ahalik eta ondoen eraman behar dela, zure erronka edo proiektuak aurrera ateratzeko. Hala ere, espetxera sartzeko aukerak dituzula jakiteak baldintzatu egiten zaitu.

Zuek bezala, beste ehunka gazte atxilotu zituzten Segirekin lotuta. Zein zen Espainiako Estatuaren helburua?

Urte hauek nahiko latzak izan dira. Betidanik izan dute jo puntuan gazteria, herri honen motorra delako. Azken finean, ilegalizazio garai hauetan, guda estrategia bat zeukaten, eta errepresio tresneria guztia topera jarri dute. Beti bezala, herri hau zapaldu nahi izan dute. Atxiloketa horiekin guztiekin beldurra zabaldu nahi zuten gazteriarengan, eta galga jarri gazteriaren borroka grinari. Momentu zailak izan diren arren, argi ikusi da gazteriak eta Euskal Herriak antolatzen jarraitu dutela.

Ostegunean esan genuen ekaitzetik babestu beharrean euripean ere dantzan ikasi dugula. Gazteriak beti erakutsi du zer-nolako konpromisoa daukan herri honekiko eta zer-nolako borrokarako grina daukan. Oztopoak oztopo, eta etsaiaren guda estrategia halakoa izanda ere, aurrera jarraitu dugu beti, eta jarraituko dugu. Konpromiso argia dugu herri honekin, eta bestelako herri bat eraiki nahi dugu, independentzian eta sozialismoan oinarrituta. Estatuak ez du nahi gure proiektua aurrera eramaterik, badakielako horrela bukatu egingo dela beren pagotxa.

Uztailaren 23an jakinarazi zuen erabakia gorenak. Ezkutuan zeundeten ordurako. Zergatik erabaki hori?

Donostiako eta Ondarroako Aske Guneak ikusita, bagenekien haiek ere saihestuko zutela hori sortzea Iruñerrian. Erabaki argia hartu genuen: ezkutatzea eta bitartean baldintzak sortuz joatea herri harresia sortzeko. Horrela, atxiloketak saihesteko, gure militantziarekin jarraitzeko eta harriak jartzeko epaiketa gehiago egon ez daitezen. Asteartean atera zen gure erabakiaren berri eman genuen bideoa, eta arratsaldean bertan kaleratu zuten gorenaren epaia.

Esan beharra dago epaia kaleratu baino lehen jarri zituztela bilatze eta atxilotze agindupean. Horrek erakusten du estatuak nola saihestu nahi zuen herri harresia sortzea. Orain, gure lana hori da: jendea animatzea eta elkartasunetik konpromisora pasatzea, baldintzak sortzeko Iruñerrian, Barañainen edo dena delakoan, erabakitzen dena sortzeko. Luis eta Xaporekin gaudela adierazteko, eta zaila izango dutela beraiek eramatea. Ez diegu utziko.

Nola hartzen da halako berri bat, egoera horretan?

Azken finean, badakigu nola jokatzen duten kasu hauetan. Gure sentipena gazi-gozoa izan da: batetik, absolbitzen zaituzte, eta horrek aukerak ematen dizkizu zure bizitzarekin eta militantziarekin jarraitzeko. Baina, bestetik, inpotentzia eta haserrea dago, ikusita Luis eta Xapo zigortu dituztela eta senideen ondotik, haien herritik eraman nahi dituztela. Horretara jolasten dute. Orain dagokiguna da lubakiaren beste aldera pasatu eta borrokarekin segitzea: gure militantziarekin jarraitzeko, eta, batez ere, kasu honetan, Xapo eta Luisekin egoteko. Herriak aspaldi hartu zuen hitza, eta ozen esan du ez duela onartzen horrelako prozesurik, ez duela nahi atxiloketa gehiagorik, eta euskal preso eta iheslariak etxera etorri behar dutela, gutxika-gutxika. Espetxeak hustu behar direla eta iheslariek Euskal Herrian bizitzeko eskubidea dutela.

Donostiako eta Ondarroako erreferentziak daude, batez ere. Hala ere, esana duzue filosofia oso bat dela herri harresia. Zertan datza filosofia hori? Nola gauzatu duzue?

Herri harresia ez da Aske Gunea edo harresi fisiko hori bakarrik. Hori baino gehiago esan nahi du. Gure lehenengo mezua zen onartuko genuen sententzia bakarra absoluzioa izango zela, ez dutelako inongo zilegitasunik gu epaitzeko. Hortik aurrera, momentua da elkartasunetik konpromisora pasatzeko. Aukera asko daude horretarako: harresi fisiko horretan, lehen, bigarren edo hamargarren ilaran egonez; etxeko ateak zabalik utziz; eragile politiko, sindikal eta sozialen kasuan, ezkutuan geunden bitartean, gure egoera onartu eta gurekin elkartzeko konpromisoa hartuz… Hirugarren pausoa da desobedientziara pasatzea. Planto egitea estatuen erabaki horiei. Luisek eta Xapok bide hori hartu dute, ezkutatzeko hautua eginez. Guk ere, herri gisa, desobedientziarako bidea hartu behar dugu.

Hori izan da Iruñerrian hilabete hauetan jorratu dugunaren bizkarrezurra. Herri harresia denok gara, zuek zarete. Herrikoia eta parte hartzailea izan behar du, denok eraikitakoa. Orain, guri, herriari tokatzen zaigu aukera horiek irekitzea, baldintza horiek sortzea, etorkizun ahalik eta hurbilenean epaiketa guztiak bertan behera uzteko.

Zein izan behar da hurrengo pausoa?

Orain arte, egitasmo batzuk egin ditugu. Badakigu abuztua sasoi txarra dela, eta haiek ere horregatik ikusi dute apropos epaia kaleratzeko. Etengabe jendea aktibatuz joan behar gara. Egoera oso larria da, eta baldintzak sortuz gero, erabakiko da zer egin. Luis eta Xapok beren konpromisoa argi erakutsi zuten, eta espetxera zigortu nahi dituzte. Guk jarraitu behar dugu haien konpromisoarekin eta borrokarekin, borroka delako bide bakarra estatuaren gerra makinaria geratzeko. Herriaren garaia da.

Zein mezu bidaliko zenieke Goñiri eta Sagardoiri?

Haien konpromisoa eta borroka eredugarriak direla eta momentu hauetan haiekin eta haien senideekin gaudela. Borrokan jarraituko dugula haiekin batera, epaiketa guztiak gelditzeko. Asko maite ditugula, eta jarraitzeko beti bezala, borroka grina horrekin eta irribarre gaizto horrekin. Animo eta egurra.

METER LA TIJERA

Posted: 2013/07/31 in EKONOMIA

Sector público: recortar se dice redimensionar

Repensar el sector público para transformarlo es un ejercicio necesario. Siempre puede innovarse, incluso en un contexto económico como el actual, se puede hacer de una manera diferente con el objetivo de garantizar el buen funcionamiento de la maquinaria administrativa y la correcta prestación de los servicios públicos que los ciudadanos merecen. Al menos intelectualmente, no hay excusas para dar la espalda a esa tarea. En caso del sector público de la CAV, aunque haya crecido de forma exagerada debe decirse que no está sobredimensionado y que aguanta la comparación con los países del entorno. Es cierto también que muchas empresas públicas son un núcleo de clientelismo para colocar a personas afines en sus direcciones, gerencias y consejos de administración. Y que hay algunas que nadie sabe muy bien para qué sirven, que son manifiestamente ineficaces y muy poco transparentes.

El lehendakari Urkullu presentó ayer su plan para redimensionar y racionalizar el sector público autonómico. En grandes líneas, eliminará 50 empresas, reducirá un 21% el gasto y en un 20% los cargos directivos. Al margen de generalidades retóricas y del recurso a la propaganda, dejó una interrogante en el aire. Aunque evita en todo momento la palabra recorte y se empeñe en no llamar a las cosas por su nombre, le faltó concreción para despejar la duda de cómo va a hacer todo eso sin que suponga desmantelamiento, despidos y venta a intereses privados del valor añadido. La ecuación que sustenta esa decisión es sencilla: un sector más reducido equivale a una gestión más moderna y eficiente y mismo nivel de calidad en las prestaciones.

Más recortes no equivale a mejor servicio, Urkullu no debería abusar de esa fórmula. Y puestos en serio a racionalizar el sector público, de manera radical y en mayúscula, mejor haría en meter la tijera en las duplicidades con el Estado. Puede empezar por recortar en el superávit de seguridad y cuerpos policiales existente.

Otegi, Garmendia, Kortazar eta Elkoro ‘herriko tabernen’ auzitik at utzi dituzte

 

Auzitegi Nazionalak kontuan hartu du fiskalaren iritzia, eta ebatzi du delitu beragatik ezin direla bi aldiz epaituak izan

Urriaren 17an Madrilen hasiko den epaiketan, horrenbestez, 36 lagun eseraraziko dituzte

Arnaldo Otegi, Jose Luis Elkoro, Joseba Garmendia eta Joseba Imanol Kortazar herriko tabernen auzitik kanpo (35/02 auzia) utzi ditu Espainiako Auzitegi Nazionalak. Hortaz, urriaren 17an hasiko den epaiketan lau horiek ez dira eseriko akusatuen aulkian. Fiskalaren iritzia aintzat hartu du epaitegiak, eta ebatzi du lehen ere epaitu dituztela delitu bera egotzita. Zehazki, «talde terroristako kide» izatea egotzita aurretik epaitu dituzte Otegi, Elkoro, Garmendia eta Kortazar, eta, Espainiako legediaren arabera, ezin da inor bi aldiz epaitu delitu bera egitea leporatuta. Horiek hala, urriaren 17an Madrilen abiatuko den epaiketan, 40 lagun epaitu beharrean, 36 eseraraziko dituzte akusatuen aulkian.

Epaiketa egin behar duen zigor salako epaimahaiak atzo kaleratutako autoan, Otegi, Elkoro, Garmendia eta Kortazar auzitik kanpo uzteko arrazoiak eman ditu. Gogora ekarri du Otegi dagoeneko epaitu dutela ETArekin lotura izatea egotzita. Bateragune auzian epaitu eta zigortu zuten Otegi, eta hamar urteko espetxe zigorra betetzen ari da —Konstituzionalak azken helegiteari buruzko erabakia hartu behar duen arren, preso dago—. Elkoro, berriz, 18/98 sumarioan epaitu zuten, eta 35/02 auzian delitu bera egotzita epaituko luketela iritzi dio epaimahaiak —hamabi urteko zigorra betetzen ari da Elkoro, etxean, gaixo dagoelako—. Garmendiaren kasuan, auzitegiak dio Udalbiltzaren kontrako auzian epaitu eta absolbitu egin zutela, eta urrian egingo duten epaiketan ere ETArekiko lotura izango dutela aztergai.

Kortazarri dagokionez, auzitegiak oroitarazi du Frantziako auzitegiek 2004an zigortu zutela, ETAko kide izatea leporatuta. Orduko hartan, ETAko kide zela ebatzi zutela esan du eta, beraz, herriko tabernen bidez erakunde armatuari lagundu ote dion epaitu beharrik ez dagoela.

Vicente Gonzalez Mota Espainiako Auzitegi Nazionaleko fiskalak joan den astean eskatu zuen Otegi, Elkoro eta Garmendia ez epaitzeko, baina ez zuen iritzirik eman Kortazarren inguruan. Defentsak aurrez egindako eskarian, ordea, laugarren hori ere auzitik kanpo uztea proposatu zuen, hura ere «talde terroristako kide» izateagatik epaitu eta zigortu zutela argudiatuta. ETAko kide izatea egotzita Frantzian bete zuen zigorra Kortazarrek, eta Frantzian leporatutako zigor berberagatik ezin dutela Espainian preso sartu gogoratu zuen orduan defentsak. Fiskalak, baina, ez zuen haren inguruko iritzirik azaldu, epaitu eta zigortu zutela erakusten duten agiriak falta zitzaizkiolako, eta horiek aurkezteko galdegin zion Kortazarri.

Auzitegi Nazionaleko zigor salako epaimahaiak Gorenaren jurisprudentzian oinarrituta erabaki du Otegi, Elkoro, Garmendia eta Kortazar herriko tabernen auzitik kanpo uztea. Jurisprudentziaren arabera, inor ezin da bi aldiz epaitu delitu bera egitea leporatuta. Hori hala, Auzitegi Nazionalak azpimarratu du berdin diola delitu beragatik zenbat «jokaera zehatz» egin diren, erakunde armatuko kide izatearen delitua «jarduerarekin» lotuta dagoelako, eta «iraunkorra» delako.

Zortzi eta hamabi urte

Urriaren 17an hastekoa den epaiketan, zortzi eta hamabi urteko espetxe zigor eskaerei egin beharko diete aurre 36 auzipetuek, ETAko kide izatea edo erakunde armatuari laguntzea egotzita. Auzipetu horietatik hainbat beste auzi batzuetan ere nahastu dituzten arren, gaur egun bat ere ez dago preso—auzitik kanpo utzi baino lehen Arnaldo Otegi zen giltzapean zegoen auzipetu bakarra —.

Herri Batasuna, Euskal Herritarrok eta Batasuna alderdietako kide gisara, herriko tabernak kontrolatu, eta haien bitartez ETA finantzatzea egotzita eramango dituzte epaiketara. Hain zuzen, 36 lagun horiez gain, 110 herriko taberna ere epaituko dituzte «erantzule zibil» izatea egotzita. Auzia abiatu eta 11 urte pasatu direla epaituko dituzte denak.

 

Epaiketak «anakronismoak» direla dio Mintegik

 

«Astakeria» eta «anakronismoa» dira udazkenetik aurrera Espainiako Auzitegi Nazionalean hasiko diren epaiketak, Laura Mintegi EH Bilduko legebiltzarkidearen aburuz. Herriko tabernen auziko eta Segiko kideen aurkako epaiketak hasiko dira urrian Madrilen, eta horien inguruko gogoeta idatzi du Mintegik bere blogean. Zenbaki batekin definitzen zaituztenean izeneko artikuluan, Mintegik epaiketa horien ondorio ekonomikoak aztertu ditu, Gara egunkariak igandean kaleratutako erreportaje batek jasotako datuei aipamen eginez.

Gogorarazi duenez, urriaren 17an herriko tabernen auziagatik hasiko den epaiketak 700.000 euroko kostua izango du auzipetuentzat, eta epaiketa luzatzen den aste bakoitzeko 8.000 euro handituko da gastu hori. Gastu ekonomiko handia eragingo du, halaber, Segi auziko kideen aurkako ahozko epaiketak, Mintegik azpimarratu duenez. Gogora ekarri du hilabete luzeetan Madrilerako joan-etorriak egin behar izateak lana eta ikasketak galtzea ekarriko duela auzipetu askorentzat.

Bi epaiketa horien gastuei aurre egiteko, guztira, milioi bat euro baino gehiago beharko dira, EH Bilduko legebiltzarkideak nabarmendu duenez. Gogoratu du, halaber, orain arte auzipetu askoren bermeak ordaintzeko 1,7 milioi euro baino gehiago gastatu direla.

Bestalde, Jone Goirizelaia abokatuak begi onez hartu du Otegi, Kortazar, Garmendia eta Elkoro 35/02 auzitik kanpo uztea, baina azpimarratu du legea aplikatu baino ez dela egin. Goirizelaiak Euskadi Irratian adierazi duenez, epaiketa bera ez litzateke egin behar, eta, beraz, lau horiek ez ezik, beste 36 lagunak ere ez lirateke eseri behar akusatuen aulkian. «Epaiketa politikoak» amaitzeko eskatu du abokatuak, eta absoluzioa eskatu du 35/02 auziko auzipetuentzat.

AVT Terrorismoaren Biktimen Elkartea, berriz, haserre agertu da Otegi auzitik at utzi dutelako. Halako erabakiek «ETAren inguruari mesede» egiten dietela salatu du elkarteak.

El BOE publica la orden de cese definitivo de la explotación de la central de Garoña

 

El Boletín Oficial del Estado español (BOE) publica este miércoles la orden del 5 de julio por la que se declara el cese definitivo de la explotación de la central nuclear de Santa María de Garoña, cuya autorización expiró el pasado 6 de julio.

20130710_garon_a

La publicación se produce después de que el ministro español de Industria, Energía y Turismo, José Manuel Soria, firmase el pasado día 5 la orden de cese, aunque entonces el Gobierno anunció que se iniciarían los cambios normativos necesarios para que pudiera seguir con la actividad «si así fuera posible».

La orden ministerial incluye por primera vez las motivaciones que conducen al fin de la central lo que la convierte en una orden sin precedentes ya que en ninguno de los casos anteriores –Vandellos I y José Cabrera (más conocida como Zorita)–, se han explicado las motivaciones para el fin de la explotación.

GAROÑA

En este caso, la orden ministerial, está firmada por el secretario de Estado de Energía, Alberto Nadal, y no por el ministro de Industria, Energía y Turismo, José Manuel Soria, e incide en que la planta atómica no cesa su actividad por motivos de seguridad sino económicos.

Así, expone que atendiendo a que la autorización de Garoña expiró el 6 de julio de 2013, por lo que debe cesar su operación en esa fecha «aún cuando no existan razones de seguridad y protección radiológica que lo exijan y la empresa titular de la instalación haya invocado razones económicas para no solicitar la renovación de la autorización».

De este modo, el documento declara que el «cese definitivo de la explotación» tuvo lugar el 6 de julio de 2013 y establece las actividades que deberá realizar el titular en la planta. Estos límites y condiciones coinciden con los que aprobó el Pleno del Consejo de Seguridad Nuclear el pasado 3 de junio.

En estos límites figura que el Consejo de Seguridad Nuclear (CSN) podrá eximir «temporalmente» el cumplimiento de algún apartado de los documentos requeridos, informando a la Dirección General de Política Energética y Minas del inicio y de la finalización de la exención.

Además, se autoriza al titular bajo su responsabilidad, conforme a lo previsto por la normativa, a realizar modificaciones en el Manual de Garantía de Calidad «siempre que el cambio no reduzca los compromisos contenidos en el programa de garantía de calidad en vigor».

En la misma línea, Nuclenor también podrá acometer modificaciones en el Manual de Protección Radiológica y en el Plan de Gestión de Residuos Radiactivos y del Combustible gastado en determinadas circunstancias y siempre con la autorización o apreciación favorable del organismo regulador.

Finalmente, autoriza a interponer un recurso de reposición en un mes o bien un recurso contencioso-administrativo en el plazo de dos meses a partir del día 7 de julio.

 

GAROÑA1

Cese definitivo

La declaración de cese definitivo de una central nuclear podrá no ser verdaderamente definitivo hasta un año después si este se produce por motivos económicos, según el borrador de Real Decreto para la gestión responsable y segura del combustible nuclear gastado y los residuos radiactivos,que modifica en una disposición adicional el Reglamento sobre Instalaciones Nucleares y Radiactivas vigente.

Esta sería una de las modificaciones normativas que el Gobierno español estudia y que permitiría a Nuclenor, el titular de la central nuclear de Garoña, cuya licencia de explotación expiró el pasado sábado, volver a reanudar su actividad.

El pasado viernes, la vicepresidenta del Gobierno, Soraya Sáez de Santamaría, anunció que el Gobierno se plantea cambiar la normativa para que, eventualmente, la central situada a escasos 60 kilómetros de Gasteiz pueda volver generar electricidad.

De este modo, el borrador elimina del artículo 28 del Reglamento la palabra «definitivo» que acompaña al cese. Por ello, apunta que el ministro, previo informe del CSN declarará el «cese» de dicha actividad estableciendo en la autorización de explotación las condiciones a las que deban ajustarse las actividades a realizar en la instalación «a partir de ese momento y el plazo en que se deberá solicitar la autorización de desmantelamiento o de desmantelamiento y cierre».

En la normativa actual se apunta, sin embargo, que esas condiciones deberán ajustarse a las actividades a realizar en la instalación «hasta la obtención de la autorización de desmantelamiento y el plazo en que se debería solicitar dicha autorización».

Además, el proyecto incorpora la novedad de que el cese –hasta ahora todo cese era definitivo– de actividad tendrá carácter definitivo cuando haya estado motivado por razones de seguridad nuclear o de protección radiológica.

GAROÑA2

«En otro caso, el titular podrá solicitar, a fin de reanudar la actividad, la renovación de la autorización de explotación dentro del plazo de un año contado a partir de la fecha en que surta efectos la declaración de cese. Transcurrido dicho plazo, sin que haya tenido lugar dicha solicitud, la declaración de cese adquirirá, igualmente, carácter definitivo», apunta el proyecto.

Asimismo, añade una nueva disposición transitoria y que afecta a las instalaciones nucleares en las que se hubiera dictado la declaración de «cese definitivo» de la explotación. En este apartado, el texto apunta que las instalaciones que «a la entrada en vigor del Real Decreto» ya hubieran obtenido la declaración de «cese definitivo» de la explotación, podrán solicitar la renovación de autorización de la explotación, en los términos previstos en la nueva redacción.

Esta disposición adicional sería la que permitiría a Nuclenor pedir una renovación de la licencia ya que con la modificación del Reglamento de Instalaciones Nucleares tendría un ‘año de gracia’ en el que el Gobierno podría aprobar este Real Decreto que le permitiría volver a su actividad.

ETXERATEkainean zehar espetxeetan eta espetxeetatik kanpo emandako gertaeren berri ematen duen Etxeraten hilabetekaria:

Gure senide eta lagunek espetxeetan bizi duten egoera okerrera egiten ari da egunez egun. Gauza txiki eta handien bitartez, espetxeetan egunerokotasunean tenkatze bat nabari da. Bisiten inguruko murrizketak, urteetan lortutako zenbait baldintza galtzea, miaketa zorrotzak, patiora ateratzeko sakabanatzea, ikasketak burutzeko arazoak… behin eta berriz errepikatzen ari dira, espainiar nahiz frantziar estatuetako espetxeetan. Eskubideak guztiz urratzen zaizkie, eta eurak fisikoki eta psikologikoki zapaltzen saiatzen dira.

Eta bitartean espetxetik kanpo ere jasotzen dugun jazarpenak eta eskubide urraketak ez du etenik. Ekainaren 15ean bertan gure senide eta lagun diren iheslari politikoek ekitaldi hunkigarri eta indargarri bat egin zuten Miarritzen, bertan eurek konponbideari begira duten konpromisoa ere azaldu zuten. Baina, honen aurrean jaso duten eta jaso dugun erantzuna argia izan da. Egun gutxian hiru atxiloketa izan dira, eta senide eta lagunok oso kezkatuak gaude jarrera honekin. Garai berri hauetan, gure senide eta lagunekiko atxiloketa hauekin eta jazarpen honekin jarraitzea ezin dugu ulertu, eta atxiloketa hauen aurka agertzen gara. Gure senide eta lagunak etxean nahi ditugu!

Aipatu erasoak behin eta berriz errepikatzen ari dira bai espetxean eta baita ihesean dauden gure senide eta lagunen aurka, baina, baita zuzenean gure aurka ere. Zeren Angel Yuste, espetxeko Espainiako Espetxe Erakundeetako idazkari nagusiak, ekainaren 25ean, Espainiako Kongresuko Barne Gaietako Batzordean egindako adierazpenak gure aurkako eraso zuzena izan dira. Izan ere, Yustek sakabanaketaren ondorioz izaten diren istripuen ardura bisitetara joaten garen senide eta lagunon gainean jarri zuen.

Adierazpen hauek oso larriak iruditzen zaizkigu Etxerat osatzen dugun senide eta lagunoi. Baina, bestalde oso argigarriak diren adierazpenak dira. Sakabanaketa senide eta lagunon aurkako mendekuzko diseinu batean sortua dela argi erakusten baitu. Euren bizia errepidean galdu duten 16 senide eta lagunekiko eta euren gertukoekiko sentsibilitate falta izugarria erakutsi du. Etxeratek urte luzeak daramatza sakabanaketa salatzen, eta eragiten dituen ondorioak azaleratzen: heriotzak, gastu ekonomiko izugarriak, desgaste fisiko eta psikologiko latzak (zenbait kasutan osasuna galtzeraino…). Eta Yustek gure gain jarri du ardura.

ETXERA

Bada Yuste jaunari argitu behar diogu guk, senide eta lagunok, espetxean preso dauden gure gertukoak ikusteko eskubide osoa dugula, zeren eskubide hori badugu. Eta gure senideek ere gurekin komunikatzeko eskubide osoa dute. Sakabanaketarekin urratzen zaigun eskubidea, behin eta berriz urratzen zaizkigun eskubideen arteko bat. Bestalde, argi utzi nahi diogu guk gure senide eta lagunak bisitatzen jarraituko dugula, baina, errepideetan gertatzen denaren ardura, ez dela inondik inora gure errua izango.

ETXERA2